1123

posted on 26 Oct 2007 22:21 by funlek

คำ

1.เสียงในภาษาไทยเริ่มต้นที่ใด

1.ปอด

2.ช่องท้อง

3.หลอดลม

4.กล่องเสียง

2.เสียงในภาษาไทยหมายถึงอะไร

1.เสียงที่เลียนจากธรรมชาติ

2.เสียงที่เกิดจากสิ่งที่มนุษญ์สร้างขึ้น

3.เสียงที่เปล่งออกมาแล้วสื่อความหมายได้เข้าใจกัน

3.ข้อใดไม่ใช่อวัยวะในช่องปาก

1.ฟัน

2.ลิ้น

3.ปุ่มเหงือก

4.กล่องเสียง

4.เสียงที่ลมออกมาจากปอดแล้วผ่านออกมาในช่องปากโดยไม่มีอวัยวะส่วนใดปิดกั้นเรียกว่าเสียงอะไร

1.เสียงอุทาน

2.เสียงสระ

3.เสียงพยัชนะ

4.เสียงวรรณยุกต์

5.เสียงสูงต่ำในภาษาไทยทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไปคือเสียงใด

1.เสียงวรรณยุกต์

2.เสียงหนักเบา

3.เสียงสระ

4.เสียงพยัชนะ

6.เสียงที่ลมออกมาจากปอดผ่านออกมาในช่องปาก โดยมีส่วนใดส่วนหนึ่งในช่องปากปิดกั้นอยู่ เรียกว่าเสียงอะไร

1.เสียงสระ

2.เสียงพยัชนะ

3.เสียงอุทาน

4.เสียงวรรณยุกต์

7.เสียงสระมีคุณสมบัติอย่างไร

1.เป็นเสียงก้อน

2.ออกเสียงได้ไม่นาน

3.ออกเสียงได้ยาวนานแล้วเป็นเสียงก้อง

4.ออกเสียงได้ไม่นานแล้วเป็นเสียงไม่ก้อง

8.ข้อใดมีสระประสมเสียงสั้น

1.เกลียดตัวกินไก่

2.เขากลืนน้ำดังเอื๊อก

3.เขารู้สึกเพลียเหลือเกิน

4.เสื้อตัวนี้ราคาแพงมาก

9.ข้อใดมีคำประสมเสียงสั้น

1.ชาวจีนนิยมใส่เกี๊ยะ

2.เธอตัวเตี้ยอย่าปีนเลย

3.ก๋วยเตี๋ยวร้านนี้รสชาติดี

4.เกี๊ยวนี้ต้องห่อหมูที่ไม่มันจัด

 

edit @ 20 Oct 2007 11:50:50 by funlek_za

edit @ 20 Oct 2007 11:50:57 by funlek_za

ปาง ๑น. ครั้ง, คราว, เมื่อ, เช่น ปางก่อน ปางหลัง, ยุค, สมัย, เช่น นารายณ์ ๑๐ ปาง

สมเด็จ น. คํายกย่องหน้าชื่อฐานันดรศักดิ์โดยกำเนิดหรือแต่งตั้ง หมายความว่า ยิ่งใหญ่หรือประเสริฐ    

เผ้าแปลว่าพระมหากษัตริย์   

แผ่นภพ พื้นดิน

สุโขทัย น. นครหลวงแห่งแรกของไทย เท่าที่มีหลักฐานปรากฏชัด สมัยสุโขทัยหมายเอาเวลาราว พ.ศ. ๑๘๐๐-๑๙๕๐ ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาลัทธิเถรวาท 

 มลัก ยานวิเศษอยากรู้

อนาคต ว. ยังไม่มาถึง. น. เวลาภายหน้า  

 ผาย ก. แผ่กว้างออก

พจน น. คําพูด, ถ้อยคํา.

 ประภาษ ก. ตรัส, บอก, พูด

อนุสาสน น. คําสั่งสอน. 

กถา น. ถ้อยคํา, เรื่อง, คําอธิบาย, คํากล่าว.

คณา หมู่  ธราดล น. พื้นแผ่นดิน.

  พึง ว. คําช่วยกริยาอื่น หมายความยอมตาม แปลว่า ควร เช่น พึงไป ว่าควรไป

 เพียร น. ความบากบั่น, ความกล้าแข็ง. ก. พยายามจนกว่าจะสําเร็จ, บากบั่น.

อำรุง ก. บํารุง, เลี้ยงดู, ทะนุถนอม.

 ผดุง ก. ประดุง, คํ้า, คํ้าจุน, ระวัง, อุดหนุน.

อาตม์ ทำให้จิตใจสูงขึ้น  เคลื่อนคลาด ก. ผิดจากความเป็นจริง, ไม่ตรงตามความเป็นจริง, คลาดเคลื่อน ก็ว่า.  ถ้อย น. คําพูด,

เมื่อน้อย เด็ก    สิน น. เงิน, ทรัพย์.

ใฝ่ ก. มุ่ง, หวัง, ใคร่, ผูกพัน.  อย่าเอาทรัพย์ท่าน อย่าโลภเอาของคนอื่น

ริร่าน แส่ความ

ความ คดี  บูรณพระ ว. มาก่อน เบื้องต้น

 ประพฤติ น. ความเป็นไปอันเกี่ยวด้วยการกระทําหรือปฏิบัติตน, การทําตาม, เหตุต้นเค้า. 

ระบอบ น. แบบอย่าง, ธรรมเนียม, เช่น ทำถูกระบอบ;

ผอด ว. ไม่ตรงกับความจริงหรือที่กําหนดนิยมไว้, ไม่ถูก, ต่างไป, แปลกไป  

อย่ากอปรกิจเป็นพาล  ทำกิจการต่างๆอย่าเป็นพาล รวยจริงแต่เป็นพาลไมได้ 

 อวด  ก. สําแดงให้รู้เห็น เช่น อวดฤทธิ์อวดเดช

หาญ   ว. กล้า, เก่ง,

 เพื่อน น. ผู้ชอบพอรักใคร่กัน, ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน, เช่น เขามีเพื่อนมาก

เถื่อน  น. ป่า เช่น เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า. ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ห่างไกลจากความเจริญ

 พร้า น. มีดขนาดใหญ่, ถ้าเป็นรูปเพรียวยาวสําหรับถือกรีดกราย เรียกว่า พร้ากราย

  หน้า  น่า ว. คําประกอบหน้ากริยา หมายความว่า ควร เช่น น่าจะทําอย่างนั้น 

 ศึก น. การใช้กําลังเข้าประหัตประหารกันอย่างรุนแรงระหว่างรัฐหรือประเทศตั้งแต่ ๒ รัฐ หรือ ๒ ประเทศขึ้นไป  

 นอนใจ ก. มั่นใจ, วางใจ, ไม่รีบร้อน. นิ่งนอนใจ

เรือน   น. สิ่งปลูกสร้างที่ยกพื้นและกั้นฝา มีหลังคาคลุม สําหรับเป็นที่อยู่ 

อย่า ว. คําประกอบกริยาบอกความห้ามหรือไม่ยอมให้ทําการต่าง ๆ.

 การเรือน  น. งานของแม่บ้าน เช่น หุงต้มอาหารเย็บปักถักร้อย, การบ้านการเรือน ก็ว่า.

เร่ง ก. รีบ เช่น เร่งปักผ้าเช็ดหน้าให้ทันงาน เร่งตรวจข้อสอบ

 คิด ก. ทําให้ปรากฏเป็นรูปหรือประกอบให้เป็นรูปหรือเป็นเรื่องขึ้นในใจ 

อย่านั่งชิดผู้ใหญ่ อย่าตีเสมอผู้ใหญ่

พ้น ก. อาการที่ผ่านหรือหลุดเป็นต้นออกไปอยู่นอกเขตหรือเลยที่กำหนดไว้

 ศักดิ์  น. อํานาจ, ความสามารถ, เช่น มีศักดิ์สูง ถือศักดิ์

ที่รัก น. คนรัก, คําแบบแสดงถึงความสุภาพ ความเคารพ ความนับถือเวลาพูดในที่ชุมนุมชนเป็นต้น

  ดูถูก  ก. แสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่นหรือเหยียดหยามเขา 

ไมตรี น. ความเป็นเพื่อน, ความหวังดีต่อกัน

ร้าง  ก. จากไปชั่วคราว

สร้าง ก. เนรมิต, บันดาลให้มีให้เป็นขึ้นด้วยฤทธิ์อำนาจ

กุศล น. สิ่งที่ดีที่ชอบ, บุญ. 

โรย ก. อาการที่ดอกไม้ค่อย ๆ เหี่ยวแห้งและเริ่มหลุดร่วงไป

คำ น. เสียงพูด, เสียงที่เปล่งออกมาครั้งหนึ่ง ๆ,

เข็น  ก. ดันสิ่งที่ติดขัดไม่อาจเคลื่อนไปได้โดยปรกติให้เคลื่อนไป

ถนน น. หนทางที่ทําขึ้น,

ใหญ่ ว. โต เช่น พี่คนใหญ่, คนโต

ไพร่ น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.

ขุนนาง น. ข้าราชการที่ได้รับ พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์.

โหด   ว. ชั่ว, ร้าย, เช่น ใจโหด 

โทษ น. ความไม่ดี, ความชั่ว,

รำพึง   ก. คิดถึง, คิดคำนึงอยู่ในใจ

  คะนึง  ก. คิดทบทวน, นึกตรอง, คํ