1123

posted on 26 Oct 2007 22:21 by funlek

คำ

1.เสียงในภาษาไทยเริ่มต้นที่ใด

1.ปอด

2.ช่องท้อง

3.หลอดลม

4.กล่องเสียง

2.เสียงในภาษาไทยหมายถึงอะไร

1.เสียงที่เลียนจากธรรมชาติ

2.เสียงที่เกิดจากสิ่งที่มนุษญ์สร้างขึ้น

3.เสียงที่เปล่งออกมาแล้วสื่อความหมายได้เข้าใจกัน

3.ข้อใดไม่ใช่อวัยวะในช่องปาก

1.ฟัน

2.ลิ้น

3.ปุ่มเหงือก

4.กล่องเสียง

4.เสียงที่ลมออกมาจากปอดแล้วผ่านออกมาในช่องปากโดยไม่มีอวัยวะส่วนใดปิดกั้นเรียกว่าเสียงอะไร

1.เสียงอุทาน

2.เสียงสระ

3.เสียงพยัชนะ

4.เสียงวรรณยุกต์

5.เสียงสูงต่ำในภาษาไทยทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไปคือเสียงใด

1.เสียงวรรณยุกต์

2.เสียงหนักเบา

3.เสียงสระ

4.เสียงพยัชนะ

6.เสียงที่ลมออกมาจากปอดผ่านออกมาในช่องปาก โดยมีส่วนใดส่วนหนึ่งในช่องปากปิดกั้นอยู่ เรียกว่าเสียงอะไร

1.เสียงสระ

2.เสียงพยัชนะ

3.เสียงอุทาน

4.เสียงวรรณยุกต์

7.เสียงสระมีคุณสมบัติอย่างไร

1.เป็นเสียงก้อน

2.ออกเสียงได้ไม่นาน

3.ออกเสียงได้ยาวนานแล้วเป็นเสียงก้อง

4.ออกเสียงได้ไม่นานแล้วเป็นเสียงไม่ก้อง

8.ข้อใดมีสระประสมเสียงสั้น

1.เกลียดตัวกินไก่

2.เขากลืนน้ำดังเอื๊อก

3.เขารู้สึกเพลียเหลือเกิน

4.เสื้อตัวนี้ราคาแพงมาก

9.ข้อใดมีคำประสมเสียงสั้น

1.ชาวจีนนิยมใส่เกี๊ยะ

2.เธอตัวเตี้ยอย่าปีนเลย

3.ก๋วยเตี๋ยวร้านนี้รสชาติดี

4.เกี๊ยวนี้ต้องห่อหมูที่ไม่มันจัด

 

edit @ 20 Oct 2007 11:50:50 by funlek_za

edit @ 20 Oct 2007 11:50:57 by funlek_za

ปาง ๑น. ครั้ง, คราว, เมื่อ, เช่น ปางก่อน ปางหลัง, ยุค, สมัย, เช่น นารายณ์ ๑๐ ปาง

สมเด็จ น. คํายกย่องหน้าชื่อฐานันดรศักดิ์โดยกำเนิดหรือแต่งตั้ง หมายความว่า ยิ่งใหญ่หรือประเสริฐ    

เผ้าแปลว่าพระมหากษัตริย์   

แผ่นภพ พื้นดิน

สุโขทัย น. นครหลวงแห่งแรกของไทย เท่าที่มีหลักฐานปรากฏชัด สมัยสุโขทัยหมายเอาเวลาราว พ.ศ. ๑๘๐๐-๑๙๕๐ ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนาลัทธิเถรวาท 

 มลัก ยานวิเศษอยากรู้

อนาคต ว. ยังไม่มาถึง. น. เวลาภายหน้า  

 ผาย ก. แผ่กว้างออก

พจน น. คําพูด, ถ้อยคํา.

 ประภาษ ก. ตรัส, บอก, พูด

อนุสาสน น. คําสั่งสอน. 

กถา น. ถ้อยคํา, เรื่อง, คําอธิบาย, คํากล่าว.

คณา หมู่  ธราดล น. พื้นแผ่นดิน.

  พึง ว. คําช่วยกริยาอื่น หมายความยอมตาม แปลว่า ควร เช่น พึงไป ว่าควรไป

 เพียร น. ความบากบั่น, ความกล้าแข็ง. ก. พยายามจนกว่าจะสําเร็จ, บากบั่น.

อำรุง ก. บํารุง, เลี้ยงดู, ทะนุถนอม.

 ผดุง ก. ประดุง, คํ้า, คํ้าจุน, ระวัง, อุดหนุน.

อาตม์ ทำให้จิตใจสูงขึ้น  เคลื่อนคลาด ก. ผิดจากความเป็นจริง, ไม่ตรงตามความเป็นจริง, คลาดเคลื่อน ก็ว่า.  ถ้อย น. คําพูด,

เมื่อน้อย เด็ก    สิน น. เงิน, ทรัพย์.

ใฝ่ ก. มุ่ง, หวัง, ใคร่, ผูกพัน.  อย่าเอาทรัพย์ท่าน อย่าโลภเอาของคนอื่น

ริร่าน แส่ความ

ความ คดี  บูรณพระ ว. มาก่อน เบื้องต้น

 ประพฤติ น. ความเป็นไปอันเกี่ยวด้วยการกระทําหรือปฏิบัติตน, การทําตาม, เหตุต้นเค้า. 

ระบอบ น. แบบอย่าง, ธรรมเนียม, เช่น ทำถูกระบอบ;

ผอด ว. ไม่ตรงกับความจริงหรือที่กําหนดนิยมไว้, ไม่ถูก, ต่างไป, แปลกไป  

อย่ากอปรกิจเป็นพาล  ทำกิจการต่างๆอย่าเป็นพาล รวยจริงแต่เป็นพาลไมได้ 

 อวด  ก. สําแดงให้รู้เห็น เช่น อวดฤทธิ์อวดเดช

หาญ   ว. กล้า, เก่ง,

 เพื่อน น. ผู้ชอบพอรักใคร่กัน, ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน, เช่น เขามีเพื่อนมาก

เถื่อน  น. ป่า เช่น เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า. ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ห่างไกลจากความเจริญ

 พร้า น. มีดขนาดใหญ่, ถ้าเป็นรูปเพรียวยาวสําหรับถือกรีดกราย เรียกว่า พร้ากราย

  หน้า  น่า ว. คําประกอบหน้ากริยา หมายความว่า ควร เช่น น่าจะทําอย่างนั้น 

 ศึก น. การใช้กําลังเข้าประหัตประหารกันอย่างรุนแรงระหว่างรัฐหรือประเทศตั้งแต่ ๒ รัฐ หรือ ๒ ประเทศขึ้นไป  

 นอนใจ ก. มั่นใจ, วางใจ, ไม่รีบร้อน. นิ่งนอนใจ

เรือน   น. สิ่งปลูกสร้างที่ยกพื้นและกั้นฝา มีหลังคาคลุม สําหรับเป็นที่อยู่ 

อย่า ว. คําประกอบกริยาบอกความห้ามหรือไม่ยอมให้ทําการต่าง ๆ.

 การเรือน  น. งานของแม่บ้าน เช่น หุงต้มอาหารเย็บปักถักร้อย, การบ้านการเรือน ก็ว่า.

เร่ง ก. รีบ เช่น เร่งปักผ้าเช็ดหน้าให้ทันงาน เร่งตรวจข้อสอบ

 คิด ก. ทําให้ปรากฏเป็นรูปหรือประกอบให้เป็นรูปหรือเป็นเรื่องขึ้นในใจ 

อย่านั่งชิดผู้ใหญ่ อย่าตีเสมอผู้ใหญ่

พ้น ก. อาการที่ผ่านหรือหลุดเป็นต้นออกไปอยู่นอกเขตหรือเลยที่กำหนดไว้

 ศักดิ์  น. อํานาจ, ความสามารถ, เช่น มีศักดิ์สูง ถือศักดิ์

ที่รัก น. คนรัก, คําแบบแสดงถึงความสุภาพ ความเคารพ ความนับถือเวลาพูดในที่ชุมนุมชนเป็นต้น

  ดูถูก  ก. แสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่นหรือเหยียดหยามเขา 

ไมตรี น. ความเป็นเพื่อน, ความหวังดีต่อกัน

ร้าง  ก. จากไปชั่วคราว

สร้าง ก. เนรมิต, บันดาลให้มีให้เป็นขึ้นด้วยฤทธิ์อำนาจ

กุศล น. สิ่งที่ดีที่ชอบ, บุญ. 

โรย ก. อาการที่ดอกไม้ค่อย ๆ เหี่ยวแห้งและเริ่มหลุดร่วงไป

คำ น. เสียงพูด, เสียงที่เปล่งออกมาครั้งหนึ่ง ๆ,

เข็น  ก. ดันสิ่งที่ติดขัดไม่อาจเคลื่อนไปได้โดยปรกติให้เคลื่อนไป

ถนน น. หนทางที่ทําขึ้น,

ใหญ่ ว. โต เช่น พี่คนใหญ่, คนโต

ไพร่ น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.

ขุนนาง น. ข้าราชการที่ได้รับ พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์.

โหด   ว. ชั่ว, ร้าย, เช่น ใจโหด 

โทษ น. ความไม่ดี, ความชั่ว,

รำพึง   ก. คิดถึง, คิดคำนึงอยู่ในใจ

  คะนึง  ก. คิดทบทวน, นึกตรอง, คํานึง ก็ว่า.

หว่านพืชหวังผม ก. ให้ผลประโยชน์แก่ผู้อื่นเพื่อหวังผลตอบแทน.

กินแรง   ก. เอาเปรียบผู้อื่นในการทํางานหรือในการเลี้ยงชีพ; หนักแรง, ต้องใช้แรงมาก.

จัก  ก. รู้, ทราบ, แจ้ง, จําได้, 

ขัดแข็ง ก. ไม่อ่อนน้อม.

ผู้ใหญ่   น. คนที่มีอายุมาก, บุคคลที่มีอายุครบ ๑๘ ปีบริบูรณ์แล้ว, คนที่เป็นหัวหน้าในการงาน, บุคคลชั้นผู้บังคับบัญชา  เกิน  ว. พ้น, เลย, คํานี้ใช้แก่ลักษณะที่มีมากกว่าหรือยิ่งกว่ากําหนด

เดินทาง ก. ไปสู่จุดที่หมายอีกแห่งหนึ่งที่ไกลออกไป.

   เปลี่ยว ว. ว้าเหว่ เช่น เปลี่ยวใจ; ห่างไกลผู้คน เช่น ทางเปลี่ยว, ไม่มีผู้คนไปมา เช่น เวลากลางคืนถนนสายนี้เปลี่ยว.

เชี่ยว ว. อาการที่สายนํ้าไหลแรง เรียกว่า นํ้าไหลเชี่ยว

ขวาง ก. กีดกั้น, สกัด; รำคาญหรือไม่ถูกใจ

ซุ้ม น. สิ่งที่เป็นพุ่มโดยมากปกคลุมด้วยต้นไม้หรือเถาวัลย์ มีทางลอดได้ 

ประหยัด ก. ยับยั้ง, ระมัดระวัง,

ไทย น. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า, 

ทาส น. ผู้ที่อุทิศตนแก่สิ่งที่เลื่อมใสศรัทธา 

ประมาท  ก. ขาดความรอบคอบ, ขาดความระมัดระวังเพราะทะนงตัว  

 ผู้ดี น. คนที่เกิดในตระกูลดี, คนที่มีมารยาทดีงาม

มั่ง ก. มี, มีมาก

 ผู้เฒ่า น. คนชราอายุมาก.

 สั่ง ก. บอกไว้เพื่อให้ทําหรือให้ปฏิบัติเป็นต้น 

จำ ก. กําหนดไว้ในใจ, ระลึกได้,

ขวากหนาม น. อุปสรรค, เครื่องขัดข้อง, เครื่องขัดขวาง. 

 เกือก  น. รองเท้า

เรือก น. ไม้ไผ่หรือไม้รวกเป็นต้นที่ผ่าออกเป็นซีก ๆ แล้วถักด้วยหวายสําหรับปูพื้นหรือกั้นเป็นรั้วเป็นต้น  ภัย น. สิ่งที่น่ากลัว, อันตราย, เช่น อัคคีภัย

หลีก ก. หลบสิ่งที่กีดขวาง, เลี่ยง, ขยับไปให้พ้นที่เดิม, ให้ทาง.

  ปลีกตัว ก. แยกตัวออกมา.

 ด่วน 
ว. รีบเร่ง, รวดเร็ว

 ส่วน น. สิ่งที่แบ่งจากสิ่งรวม เช่น เงินส่วนนี้จะเอาไว้ทําบุญ;  มักมาก ก. โลภมาก, ปรารถนามาก (ใช้เฉพาะในทางกามคุณ).  

 มีปาก  ก. ทะเลาะกัน, ทุ่มเถียงกัน.

 คน  น. มนุษย์.

ทรัพย์ น. เงินตรา เช่น ไม่มีทรัพย์ติดตัว

งามตัว สวย

ปอง ก. มุ่งปรารถนา.

ไคลคลา ก. เดินไป, เคลื่อนไป.

โกรธ ก. ขุ่นเคืองใจอย่างแรง, ไม่พอใจอย่างรุนแรง

บา น. ครู, อาจารย์;

เสีย ก. ละทิ้ง; ตาย; ชำรุดไป; ขาด; หมดเปลือง, พลาด; แพ้; ชั่ว, ไม่ดี

ภักดี น. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง.

เคือง ก. เคือง, โกรธ

เบียดเสียด ก. ยัดเยียด, เบียดกันแน่น.

มิตร น. เพื่อนรักใคร่คุ้นเคย เช่น มิตรแท้ มิตรเทียม ฉันมิตร

เตือน ก. ทำให้รู้ตัว, ทำให้มีสติ, ทำให้รู้สึก, บอกให้รู้ล่วงหน้า

ยกยอ ก. ยกย่อง, สรรเสริญ, พูดส่งเสริมให้ดีขึ้น; ยกย่องเกินความจริง.

ชิด ก. ใกล้จวนติดหรือใกล้จนติดกัน เช่น นั่งชิดกัน ชิดเข้าไปอีกหน่อย.

จาง ว. น้อยไป, ลดไป, ไม่เข้ม,

จาก ก. ออกพ้นไป เช่น จากบ้านจากเมือง จากลูกจากเมีย

ศัตรู  น. ข้าศึก, ปรปักษ์, เช่น ศัตรูจากภายนอกประเทศ

ปราศรัย น. การพูดด้วยไมตรีจิต, การแสดงอัชฌาสัยในระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้น้อยหรือผู้ที่เสมอกัน

ความใน  ความรัก

ไข ก. เปิด; แสดง; บอก, ขยาย.

มัวเมา ว. หลงละเลิง, เมามัว ก็ว่า

นิตย์ ว. เสมอไป, สมํ่าเสมอ, มักใช้ว่า เป็นนิตย์

ตรึกตรอง ก. ใคร่ครวญ, คิดทบทวน, ตริตรอง.

ทุกเมื่อ ว. ทุกขณะ, ทุกเวลา, ตลอดเวลา, เสมอ, เมื่อใดก็ได้.

เผื่อ ว. สํารอง

ญาติ น. คนในวงศ์วานที่ยังนับรู้กันได้ทางเชื้อสายฝ่ายพ่อหรือฝ่ายแม่.

ขลาด ว. มักกลัว, ไม่กล้า.

คนพาล น. คนชั่วร้าย, คนเกเร, เช่น คบคนพาลพาลพาไปหาผิด

พาที น. คําพูด, ถ้อยคํา

นบนอบ ก. น้อมกายลงไหว้, นอบนบ ก็ว่า

ไล่ ก. ตาม; ขับให้หนี;

แล่น ก. เคลื่อนไปด้วยเครื่องยนต์หรือแรงลมเป็นต้น

เลี่ยง ก. ลักษณะอาการที่เบี่ยงออกไปจากทางหรือแนวเดิม

สุวาน น. หมา.

ขบ ก. เอาฟันเน้นเพื่อให้แตก

ริษยา ก. อาการที่ไม่อยากให้คนอื่นได้ดี,

จิต น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก

เจรจา ก. พูด, พูดจากัน, พูดจากันเป็นทางการ

ดคี น. เรื่อง, มักใช้ประกอบคําศัพท์ เช่น โบราณคดี คดีโลก คดีธรรม วรรณคดี สารคดี

ปลุกผี ก. นั่งบริกรรมคาถาจนกระทั่งผีลุกขึ้นมาหรือปรากฏกาย

คลอง น. ทางนํ้าหรือลํานํ้าที่เกิดขึ้นเองหรือขุดเชื่อมกับแม่นํ้าหรือทะเล

อาถรรพ์ น. สิ่งสืบเนื่องจากคัมภีร์อถรรพเวท

พลัน ว. ทันที เช่น โดยพลัน เร็วพลัน.

ฉิบหาย ก. สูญหมด, เสียหมด, หมดเร็ว, ป่นปี้

ยล ก. มองดู.

เยี่ยง น. อย่าง, แบบอย่าง,

สัมฤทธ์ น. ความสําเร็จ ในคําว่า สัมฤทธิผล

มิเสีย  ไม่เสีย

ภายใน น. ข้างใน.

ภายนอก น. ข้างนอก.

อาสา ก. เสนอตัวเข้ารับทำ

ตัวตาย น. ผู้ที่รับช่วงทํางานติดต่อกันไปไม่ขาดตอน.

พอแรง ว. เต็มแรง, มาก, เช่น ถูกด่าเสียพอแรง ว่าเสียพอแรง

มัก ก. ชอบ, พอใจ, เช่น

โลภ น. ความอยากได้ไม่รู้จักพอ

โอบอ้อม ก. แสดงนํ้าใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่น

เอาใจ ก. คอยปฏิบัติให้ถูกใจ, ตามใจ.

ยล  ก. ตามใจ

ไท้ น. ผู้เป็นใหญ่.

เอ็นดู ก. มีใจรักใคร่, ปรานี.

ยอ ก. กล่าวคําเพื่อเชิดชู

ครู น. ผู้สั่งสอนศิษย์, ผู้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ศิษย์

ข้า ส. คําใช้แทนตัวผู้พูด พูดกับผู้ที่เสมอกันอย่างเป็นกันเองหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย

แล้ว ว. ลักษณะอาการกระทําใด ๆ เสร็จ สิ้น จบ ล่วงไป หรือสุดสิ้นลง

กิจ น. ธุระ, งาน.

ลับหลัง ว. ไม่ใช่ต่อหน้า เช่น นินทาลับหลัง ว่าร้ายลับหลัง.

ยัง คำช่วยกริยาในประโยคคำถามปฏิเสธหรือประโยคปฏิเสธ โดยละกริยานั้นไว้ให้เข้าใจเอาเอง

เยียว สัน. ผิว่า, แม้ว่า, ถ้า.

สะเทิน ว. ครึ่ง ๆ กลาง ๆ, กํ้ากึ่ง, เช่น สาวสะเทิน

อดสู ก. ละอายใจ, อับอายมาก.

ชัง ก. เกลียด, ไม่ชอบ, ไม่รัก.

ชอบ ก. พอใจ เช่น ชอบอ่านหนังสือ

นอบ ก. น้อม, หมอบย่อลง, มักใช้ประกอบคําอื่น เช่น นบนอบ นอบน้อม.

ตน  น. ตัว (ตัวคน)

เข้า ก. อาการที่เคลื่อนไปข้างในหรือทําให้เคลื่อนไปข้างใน

ออก ก. อาการที่เคลื่อนไปข้างนอกหรือพ้นจากที่ปิดบัง

วางใจ ก. เชื่อใจ, ไว้ใจ, เช่น อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคนจะจนใจเอง

ระวัง ก. คอยดู

ระไว ก. คอยระวัง

คอย ก. มุ่งรออยู่, รอ; เฝ้า, เฝ้าดู, เช่น

โทษ น. ความไม่ดี, ความชั่ว, เช่น โทษแห่งความเกียจคร้าน

กริ้ว ก. โกรธ, เคือง,

โกรธ  ก. ขุ่นเคืองใจอย่างแรง, ไม่พอใจอย่างรุนแรง

เนืองนิตย์ ว. เสมอ ๆ

ผิว น. ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือกเป็นต้น

ปลิด ก. เอามือบิดให้ลูกไม้หลุดจากขั้ว, ทําให้หลุดจากที่.

ไป่ ว. ไม่.

อาวุธ น. เครื่องมือที่ใช้ในการทำร้าย ทำลาย ป้องกัน ต่อสู้ หรือฆ่า

ยุทธ น. สงคราม, การรบพุ่ง

นิตย์ น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก

ทุกข์ น. ความยากลําบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ

สงสาร ก. รู้สึกเห็นใจในความเดือดร้อนหรือความทุกข์ของผู้อื่น, รู้สึกห่วงใยด้วยความเมตตากรุณา,

ขวนขวาย ก. หมั่นเสาะแสวงหาเพิ่มเติมโดยไม่ยอมอยู่นิ่ง, ขวายขวน ก็ว่า.

ตอบ ก. ทําหรือพูดโต้ในทํานองเดียวกับที่มีผู้ทําหรือพูดมา

ร่วมรัก ก. เสพสังวาส, ร่วมรส หรือ ร่วมรสรัก ก็ว่า

พรรคพวก น. พวกเดียวกัน.

พึง ว. คําช่วยกริยาอื่น หมายความยอมตาม

เอาแรง ก. ช่วยผู้อื่นทำงานเพื่อต่อไปเขาจะได้มาช่วยตนทำงานในลักษณะเดียวกันบ้าง

ทั่ว ว. ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, ทุกหนทุกแห่ง,

ไก่ น. ชื่อสัตว์ปีกจําพวกนก มีหลายวงศ์ บินได้ในระยะสั้น

ลูกหลาน  น. ผู้มีอายุคราวลูกหรือหลานที่เป็นญาติห่าง ๆ หรือที่นับว่าเป็นญาติ

ระบือ ว. เล่าลือ

ระบิล น. เรื่อง, ความ, ฉบับ, อย่าง.

การ น. ผู้ทํา

บัง ก. กัน กั้น หรือปิดไม่ให้เห็น

ทดแทน ก. ตอบแทน, ชดใช้หรือชดเชยสิ่งที่เสียไป

ยาก น. ความลําบาก. ว. ลําบาก

ฝาก ก. มอบให้ไว้เป็นต้นว่าเพื่อให้ช่วยดูแลคุ้มครองหรือพิทักษ์รักษา

ของ น. สิ่งต่าง ๆ

พอใจ ก. สมใจ, ชอบใจ. ว. เหมาะ

เฝ้า ก. ระวังดูแล, รักษา,

ท้าว น. ผู้เป็นใหญ่, พระเจ้าแผ่นดิน, (โดยมากใช้ในบทกลอน);

ทะนง ก. ถือตัว, หยิ่งในเกียรติของตัว, ใช้ว่า ทระนง ก็มี

ภักดี น. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง.

เกียจ ก. คด, ไม่ซื่อ, โกง, คร้าน

 

เคียด ก. เคือง, โกรธ.

ถาก ก. ฟันเอาเปลือกหรือส่วนนอกออก

พา ก. นําไปหรือนำมา.

เลียน ก. เอาอย่าง, ทําหรือพยายามทําให้เหมือนหรือคล้ายคลึงกับแบบอย่าง

เตือน ก. ทำให้รู้ตัว, ทำให้มีสติ, ทำให้รู้สึก, บอกให้รู้ล่วงหน้า.

ด่า ก. ใช้ถ้อยคําว่าคนอื่นด้วยคําหยาบช้าเลวทราม.

ริ ก. เริ่มคิดหรือทําแปลกจากปรกติ (มักใช้ในทางไม่ดี

กล่าว ก. บอก, แจ้ง, พูด, เช่น กล่าวคําเท็จ

ทรยศ ก. คิดร้ายต่อผู้มีอุปการะ, กบฏ.

เชื่อ ก. เห็นตามด้วย, มั่นใจ, ไว้ใจ;

แผ่เผื่อ ก. เจือจาน, ให้ประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยความโอบอ้อมอารี, เผื่อแผ่ ก็ว่า.

จร ก. เจือจาน, ให้ประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยความโอบอ้อมอารี, เผื่อแผ่ ก็ว่า.

สวน อาการที่เคลื่อนไปตรงข้ามในเส้นทางเดียวกัน

สอน ก. บอกวิชาความรู้ให้

ความชอบ น. คุณงามความดีที่ควรได้รับบําเหน็จรางวัล.

ใส่ใจ ก. คิดฝักใฝ่, ตรึกตรอง, ระวัง

เมตตา น. ความรักและเอ็นดู, ความปรารถนาจะให้ผู้อื่นได้สุข,

จึ่ง สัน. สําหรับต่อความแสดงกิริยาที่กระทําภายหลัง

นินทา น. คําติเตียนลับหลัง. ก. ติเตียนลับหลัง

ยกยอ ก. ยกย่อง, สรรเสริญ, พูดส่งเสริมให้ดีขึ้น; ยกย่องเกินความ

ตระกูล น. สกุล, วงศ์, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์.

จง เป็นคําช่วยกริยา บอกความบังคับ

คำนับ ก. ทําความเคารพ, ทําความเคารพโดยก้มศีรษะให้

ลิ้น น. อวัยวะที่อยู่ในปาก มีหน้าที่ ๑. กลั้วอาหารให้เข้ากันแล้วส่งลงในลําคอ ๒. ช่วยในการออกเสียง ๓. ให้รู้รส, ลิ้นสัตว์บางจำพวกเช่นจำพวกที่มีขน ใช้ลิ้นเลียขนเลียแผลเพื่อทำความสะอาดได้

รรัก ก. มีใจผูกพันด้วยความห่วงใย

แหน ก. ใช้เข้าคู่กับคำอื่น ในคำว่า หวงแหน แห่แหน เฝ้าแหน

ประหยัด ก. ยับยั้ง, ระมัดระวัง,

เผ่า น. เหล่ากอ, กลุ่มชนเชื้อชาติเดียวกัน

กษัตริย์ น. พระเจ้าแผ่นดิน,

เพลิง น. ไฟ เช่น เพลิงไหม้บ้าน ดับเพลิง

หิ่งห้อย น. ชื่อแมลงปีกแข็งขนาดเล็กหรือขนาดกลางหลายชนิดในวงศ์ Lampyridae สามารถเปล่งแสงกะพริบเห็นได้ชัดเจนในเวลากลางคืน

ไฟ น. แสงที่เกิดจากความร้อนแล้วลามไหม้เชื้อต่างๆ.

ภัย น. สิ่งที่น่ากลัว, อันตราย

มัก ก. ชอบ, พอใจ,

ห้าว ว. แก่จัด

พลัน ว. ทันที เช่น โดยพลัน เร็วพลัน.

แตก ก. แยก, ทำลาย, กระจาย; งอกออก

แบก ก. ยกของที่มีนํ้าหนักขึ้นวางบนบ่า

ชิงชัง ก. เกลียดชัง, เกลียดมาก.

ผิ สัน. ถ้า, หาก, แม้น.

จับ ก. อาการที่ใช้มือแตะต้องสิ่งใดสิ่งหนึ่งตลอดจนกําไว้ยึดไว้

ผั้น ก. บีบขยําโดยแรงเพื่อให้ของเหลวที่มีอยู่ออกมา

มุ่ง ก. มุ่ง เช่น เป้าที่หมายไว้, คาด, กะ, เช่น หมายว่าจะได้

แก้ ก. ทําให้คลายจากลักษณะที่แน่นที่ติดขัดหรือที่เป็นเงื่อนเป็นปมอยู่

กระจ่าง ก. สว่าง, สุกใส, ชัดเจน, แจ่ม

ชิด ก. ใกล้จวนติดหรือใกล้จนติดกัน

ยึด ก. เอาไว้ในมือ, จับยึดไว้

ตื้น ว. ไม่ลึก, ไม่ซึ้ง, อัดอั้นขึ้นมา

ลึก ว. ตํ่าลงไปจากขอบมากกว่าปรกติ

ความรู้ น. สิ่งที่สั่งสมมาจากการศึกษาเล่าเรียน การค้นคว้า หรือประสบการณ์

ศักดื น. อํานาจ, ความสามารถ,

มักง่าย ก. มีนิสัยชอบเอาแต่ความสะดวกเข้าว่า.

กา น. ชื่อนกชนิด Corvus macrorhynchos ในวงศ์ Corvidae ตัวดํา ร้องกา ๆ

ปลา น. ชื่อสัตว์น้ำเลือดเย็นมีกระดูกสันหลัง ร่างกายแบ่งเป็นส่วนหัว ลําตัว และหาง ส่วนใหญ่หายใจทางเหงือกยกเว้นปลาปอด

ไซ น. เครื่องสานสำหรับดักปลา มีหลายชนิด

ใจเบา  ว. ไม่ยั้งคิด, เชื่อง่าย

ตี ก. โบย; รัน; รบ; ทำให้แตก

สุนัข น. หมา.

ห้าม ก. ให้เว้นกระทํา, ไม่ให้ทําตามที่กําหนดไว้.

เห่า ก. อาการส่งเสียงสั้น ๆ ของหมา.

เหา น. ชื่อแมลงขนาดเล็กหลายชนิดในหลายวงศ์ ส่วนใหญ่ตัวยาวไม่เกิน ๕ มิลลิเมตร

ลม อากาศที่เคลื่อนที่

น้ำ น. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน ๑ : ๘โดยนํ้าหนัก

ถ้ำ น. โพรงที่ลึกเข้าไปในภูเขา.

เรือน น. สิ่งปลูกสร้างที่ยกพื้นและกั้นฝา มีหลังคาคลุม

เดือน น. ดวงจันทร์; ส่วนของปี โดยปรกติมี ๓๐ วัน.

ตะวัน น. ดวงอาทิตย์.

โอวาท น. คําแนะนํา, คําตักเตือน, คํากล่าวสอน.

ปราชญ์ น. ผู้มีปัญญารอบรู้.

สดับ ก. ตั้งใจฟัง

ตรับ ก. เอาใจใส่คอยฟังข่าวคราวทุกข์สุขหรือความคิดเห็นของผู้อื่นเป็นต้น,

ตริตรอง ก. ใคร่ครวญ, คิดทบทวน, ตรึกตรอง.

ปฏิบัติ ก. ดําเนินการไปตามระเบียบแบบแผน

อรรถ น. เนื้อความ

อัน น. สิ่ง, ชิ้น

ถ่อง ว. งาม, อร่าม, แจ่มใส, รุ่งเรือง;

ถ้อน ว. ครบ, เต็มจํานวนที่กําหนดไว้

แถลง ก. บอก เล่า หรือแจ้งให้ทราบเป็นทางการ

เหตุ น. สิ่งหรือเรื่องที่ทําให้เกิดผล, เค้ามูล, เรื่อง

อ้าง ก. ระบุ, บ่งถึง, เช่น อ้างพยาน; กล่าวถึง, ชี้เป็นหลัก,

ธรรม น. คุณความดี

บัณฑิต น. ผู้ทรงความรู้, ผู้มีปัญญา, นักปราชญ์, ผู้สําเร็จการศึกษาขั้นปริญญาซึ่งมี ๓ ขั้น คือ ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก

เจิด ว. เชิดชู.

แจ้ง ก. แสดงให้รู้, บอกให้รู้, เช่น แจ้งความประสงค์

พิสดาร ว. กว้างขวาง, ละเอียดลออ (ใช้แก่เนื้อความ

ยุบล น. ข้อความ, เรื่องราว.

บรรหาร ก. เฉลย, กล่าวแก้, ตรัสสั่ง.

สุข น. ความสะดวก, ความสบาย, ความสำราญ. ว. สะดวก, สบาย, น่ายินดี, เป็นที่พอใจ, เจริญ, ดี

ราชนาม ชื่อ